Karol Michalski, ps. Karol, Karol Złoch (ur. 4 listopada 1875 w Warszawie, zm. 1939) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 4 listopada 1875 w Warszawie, w rodzinie Klemensa (1851–1929) i Marii z d. Madrui (1849–1933). Był starszym bratem Witalisa (1884–1968) i Kazimierza Macieja (1886–1935), inżyniera, działacza niepodległościowego, kapitana piechoty. Ukończył średnią szkołę techniczną w Warszawie (1893). Przed I wojną światową był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich.
W 1914, po wybuchu wojny, wstąpił do Legionów Polskich. Służył w oddziale skautów i 6. kompanii 6 pułku piechoty. Był komisarzem Polskiej Organizacji Narodowej w 1914Jerzy Pająk, Z dziejów Polskiej Organizacji Narodowej (wrzesień-grudzień 1914), w: Kieleckie Studia Historyczne, t. 14, 1996, s. 106.. 25 października 1915 w bitwie pod Kuklami został ciężko ranny (przestrzał lewego płuca). 11 listopada 1915 awansował na chorążego, a 1 listopada 1916 na podporucznika piechoty. Od 6 kwietnia do 4 czerwca 1917 pełnił służbę w Krajowym Inspektoracie Zaciągu w Piotrkowie. 12 października 1918 Rada Regencyjna zatwierdziła go w stopniu porucznikaDz. Rozp. Kom. Wojsk. Nr 1 z 28 października 1918, poz. 6..