thumb|Komandor Władimir Nikolajewicz Mikłucho-Makłaj W związku z widmem wojny planowany „Kapitan II ranga Kingsbergen” został rokuWedług do przemianowania miało dojść dopiero 27 czerwca 1915 roku. przemianowany – dotychczasowa nazwa została uznana za niepatriotyczną, jako brzmiąca niemiecko. Okręt otrzymał nazwę „Kapitan I ranga Mikłucho-Makłaj”, na pamiątkę komandoraRosyjski stopień kapitana I rangi jest odpowiednikiem polskiego stopnia komandor, patrz: Marynarka Wojenna Imperium Rosyjskiego#Stopnie wojskowe. Władimira Mikłucho-Makłaja poległego w bitwie pod Cuszimą.
Położenie stępki nastąpiło roku w Stoczni Putiłowskiej, po zwolnieniu miejsca przez zwodowanego .
Większość elementów okrętu – kadłub, kotły, turbiny parowe i wyrzutnie torpedowe – było wytwarzanych przez Zakład Putiłowski, który współpracował w tym zadaniu z firmą Blohm und Voss. Kontakty te zostały zerwane w wyniku wybuchu I wojny światowej, podobna sytuacja miała miejsce w przypadku i innych zagranicznych dostawców z państw centralnych i neutralnych. W tej sytuacji rosyjskie firmy zostały obarczone dodatkowymi zamówieniami, z których nie zawsze były w stanie się wywiązać. W przypadku „Mikłucho-Makłaja” budowę jednostki opóźnił brak wałów napędowych, z których produkcją nie wyrobiły się Zakłady Obuchowskie.