Wasilij Aleksiejewicz Chomutnikow (ros. Василий Алексеевич Хомутников, ur. w stanicy Dienisowskiej w Obwodzie Wojska Dońskiego, zm. 4 lutego 1945 pod Budapesztem) – radziecki polityk i wojskowy mongolskiego pochodzenia, przewodniczący Centralnego Komitetu Wykonawczego Kałmuckiej ASRR (1935–1938).
1912–1917 służył w rosyjskiej armii, gdzie został starszym podoficerem. Brał udział w I wojnie światowej na terytorium Polski i Białorusi, od października 1917 do 1918 był w Czerwonej Gwardii. W październiku 1917 wstąpił do SDPRR(b), 1918–1930 żołnierz Armii Czerwonej, w maju–czerwcu 1918 zastępca dowódcy i dowódca eskadronu 1 pułku kawalerii 10 Armii, od lipca do października 1918 zastępca dowódcy 1 oddziału kozackiego S. Budionnego.
Uczestnik wojny domowej na froncie carycyńskim (wrzesień 1918 – styczeń 1919), na Froncie Południowym i Południowo-Zachodnim (maj – wrzesień 1920), w obwodach kubańskim i terskim (wrzesień 1920 – marzec 1921) i przeciw wojskom Romana Ungerna-Sternberga w Mongolii (czerwiec – wrzesień 1921). Od lipca 1919 do lipca 1921 dowódca 1 Kałmuckiego pułku kawalerii, od czerwca do września 1921 dowódca zapasowego dywizjonu kawalerii, a w sierpniu–wrześniu 1921 1 Mongolskiego pułku kawalerii.