Zygmunt Ignacy Kurnatowski h. Łodzia (ur. 13 sierpnia 1858 w Pożarowie, zm. 7 października 1936 w Gościeszynie) – polski ziemianin i działacz gospodarczy.
Życiorys Urodził się w 13 sierpnia 1858 w Pożarowie, w rodzinie Stanisława Kurnatowskiego h. Łodzia (1823–1912) i Eleonory hr. Potworowskiej h. Dębno (1837–1897). Był bratem Marii (1857–1935), Edwarda (1860–1930), Franciszki (1862–1913), Anny (1865–1911) i Stanisława (1871–1965). Studiował prawo na uniwersytetach w Krakowie i Bonn. W 1891 objął majątek w Starej Przysiece. Po zawarciu związku małżeńskiego z Marią Mielżyńską osiadł w Gościeszynie, gdzie stworzył wzorowe gospodarstwo hodowlane, nasienne oraz leśne. Cesarz Wilhelm II nadał mu tytuł szambelana, a papież Leon XIII mianował go hrabią rzymskim. Wspierał materialnie powstańców wielkopolskichBogdan Kucharski: Powiat wolsztyński, Wydawnictwo WBP, Poznań 2001, s. 61, ..
W Gościeszynie stworzył największą w Polsce międzywojennej szkółkę drzew leśnych i alejowych. Zmarł tamże i został pochowany w rodzinnej kaplicy.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (12 kwietnia 1927)M.P. z 1927 r. nr 87, poz. 210 „za zasługi, położone na polu pracy filantropijno-społecznej”. Medal Niepodległości