thumb|250px|Złatnik wielkiego księcia Włodzimierza Kijowskiego Złatnik, zołotnik (ros. златник, золотник) – średniowieczna złota moneta Rusi Kijowskiej.
Uważany jest za pierwszą monetę złotą wprowadzoną do obiegu przez wielkiego księcia Włodzimierza Światosławowicza i bitą w końcu X i na początku XI wieku. Właściwa jej nazwa pozostaje nieznana (określenie to stosuje się tradycyjnie w numizmatyce na podstawie wzmianki w uznanym źródle historycznym„Powieść minionych lat”, gdzie występuje ono w tekście układu Olega Mądrego z Bizantyjczykami (912 r.) i określa cenę wykupu jeńca – 20 złatników, tj. monet złotych bizantyjskich lub arabskich (tzw. mancusów).). Oprócz starannego wykonania wyróżniała ją słowiańska inskrypcja, wizerunek władcy oraz herb Rurykowiczów. Średnica krążka wynosiła 19-24 mm.
Na awersie widniało popiersie koronowanego władcy z symbolami chrześcijańskimi i dynastycznym trójzębem, otoczone napisem ВЛАДИМИРЪ НА СТОЛѢ [Władimir na stole = Włodzimierz na tronie];