Warstwa ta jest również zakończona dużym pożarem, który jest przypisywany na okres panowania izraelskiego króla Dawida (ok. 1010–970 p.n.e.). Następnie na wzgórzu istniała niewielka osada o charakterze rolniczym, która początkowo nie była ufortyfikowana. Około IX wieku p.n.e. wybudowano mury obronne i wodociągi miejskie. Miasto zostało zniszczone w 732 roku p.n.e. podczas wojny syro-efraimskiej, w wyniku najazdu asyryjskiego króla Tiglat-Pilesera III. Nigdy już nie odzyskało swojej dawnej świetności. W okresie panowania rzymskiego miasto było nazywane Cimona. Gdy w 637 roku Palestyna przeszła pod panowanie arabskie istniała tutaj już tylko niewielka wioska Kira. W okresie panowania krzyżowców była ona nazywana Kain Mons. Wynikało to z legendy, według której w miejscu tym Kain zamordował Abla. W XII wieku istniał tu niewielki zamek obronny z kościołem krzyżowców. W XVIII wieku władca Zahir al-Umar wybudował na wzgórzu twierdzę, której pozostałości można oglądać obecnie.

W latach 1977–1989 na wzgórzu były prowadzone wykopaliska archeologiczne. Przeprowadził je Uniwersytet Hebrajski pod kierunkiem profesora Amnona Ben Tora.