Calbuco – stratowulkan na południu Chile położony na południowy wschód od jeziora Llanquihue i na północny zachód od jeziora Chapo w regionie Los Lagos. Wulkan i otaczający go obszar jest częścią rezerwatu Llanquihue. Jest często wybuchającym wulkanem andezytowym, którego lawa zawiera zwykle 55-60% SiO2. W późnym plejstocenie uległ zapadnięciu, a osuwisko z jego szczątków dotarło do jeziora.
Aktywność wulkaniczna Calbuco przeżył co najmniej 10 erupcji od roku 1837. Ostatnia, która miała miejsce 22.04.2015, była pierwszą od 1972 r. Jedna z największych erupcji w południowym Chile w czasach historycznych miała miejsce w latach 1893–1894. Gwałtowne erupcje wyrzucały trzydziestocentymetrowe bomby na odległość do 8 km od krateru. Towarzyszyły im potężne, gorące lahary. Potężne wybuchy wydarzyły się w kwietniu 1917 i utworzyły kopułę wulkaniczną oraz gorące lahary. Inna krótka, wybuchowa erupcja zdarzyła się w styczniu 1929 r., a towarzyszyła jej lawina piroklastyczna oraz wypływ lawy. Olbrzymia erupcja Calbuco w 1961 wysłała w niebo słup popiołów na wysokość 12–15 km, który przemieścił się głównie na południowy wschód. Zaobserwowano również 2 potoki lawy. Potem była mniejsza, czterogodzinna erupcja 26.8.1972.