thumb|Pałac Kurlandzki w Dreźnie
Joanna Katarzyna Biron (ur. 24 czerwca 1783 w Mitawie, zm. 24 czerwca 1876 w Löbichau w Turyngii) – żona księcia Acerenza Franciszka Pignatelliego de Bellmonte, trzecia córka Piotra Birona i Anny Doroty von Medem.
Życiorys Dzieciństwo i młodość spędziła w pałacu w Żaganiu, stanowiącym ośrodek dóbr Bironów na Śląsku zwanych księstwem żagańskim. Joanna wraz z trzema siostrami: Wilhelminą, Pauliną i Dorotą wychowywała się bez udziału rodziców pod opieką guwernantek i służby.
W wielu 16 lat zakochała się we Włochu Arnoldim, który był muzykiem występującym w książęcym teatrze. W powszechnej opinii związek muzyka z księżną stanowił mezalians, w związku z czym młodzi podjęli nieudaną próbę ucieczki do Ameryki. Piotr Biron po „hańbie”, której dopuściła się córka, wyjechał do Pragi, a będąc u kresu życia (zm. w styczniu 1800) wydziedziczył ją. Joanna została schwytana i z rozkazu ojca przekazana pod opiekę hrabiego Wratislawa, szefa policji w Pradze. Arnoldiemu udało się uciec, lecz listy, które wysyłał do Joanny, przechwytywał hrabia.