Po powrocie z włoskiej niewoli w 1919 roku zdecydował się nie wracać na studia prawnicze i zostać artystą.
Studiował malarstwo na Akademie für angewandte Kunst w Wiedniu, przez rok kształcił się pod kierunkiem Waltera Püttnera na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium.
Po ukończeniu studiów zdobył spore uznanie w rodzinnym Baden, pracował też jako ilustrator austriackich i niemieckich gazet, a także ilustrował różne wydania bajek, zwłaszcza dla Herold-Verlag, wydawnictwa ze Stuttgartu.
W czasie II wojny światowej został powołany do wojska. Był tłumaczem we Włoszech, gdzie w 1943 roku wykonał serię rysunków, przedstawiających antyczny Rzym.
Po zakończeniu wojny przez krótki czas pozostawał w amerykańskiej niewoli. Po powrocie do Baden wrócił do pracy artystycznej. W okresie powojennym stworzył m.in. romantyczne widoki i obrazy, poświęcone historii przemysłu w Traiskirchen i Baden.
Zmarł 24 kwietnia 1968 w swoim mieszkaniu w Baden w wyniku wypadku, spowodowanego wadliwą instalacją gazową.
W Gumpoldskirchen nazwano ulice jego imieniem (Franz-Bilko-Gasse).
Prace (wybór) 1945–1946: Christus mit Jüngern von Emmaus w Michaelskirche Gumpoldskirchen