Od 8 czerwca 1938 do 11 października 1939 szef Głównego Zarządu Budownictwa Dalekiej Północy NKWD ZSRR, 2 lutego 1939 awansowany na komisarza bezpieczeństwa państwowego III rangi, od 21 maja do 19 sierpnia 1940 zastępca szefa Zarządu Przemysłu Górniczo-Metalurgicznego Głównego Zarządu Poprawczych Obozów Pracy (Gułagu) NKWD ZSRR, od 18 września 1940 do 26 lutego 1941 szef Zarządu Zakładów Budowlanych i Przedsiębiorstw Górniczo-Rudnych Czarnej Metalurgii Głównego Zarządu Poprawczych Obozów Pracy NKWD ZSRR, w lipcu-sierpniu 1941 zastępca szefa, a od 23 sierpnia 1941 do maja 1942 szef Głównego Zarządu Budownictwa Obronnego NKWD ZSRR. Od 23 maja 1942 do 9 lipca 1946 szef Głównego Zarządu Dróg Szosowych NKWD/MWD ZSRR, od 9 lipca 1945 generał pułkownik, od 11 marca 1948 do 18 marca 1949 szef „Wołgodonstroja” (zarządu budowy kanału Wołga-Don) MWD ZSRR, następnie na emeryturze. Zastrzelił się w Moskwie.
Odznaczenia Order Lenina (trzykrotnie – 1 lutego 1939, 20 października 1944 i 21 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie – 21 lutego 1942 i 3 listopada 1944) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (20 września 1943) Odznaka „Honorowy Funkcjonariusz Czeki/GPU (V)” I 5 medali.