thumb|Grób Aleksandra Bekiera i jego żony Elżbiety na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Aleksander Bekier (ur. 11 grudnia 1907 w Mławie, zm. 23 lutego 1963 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, podpułkownik „w uznaniu bohaterskich zasług w walce zbrojnej z międzynarodowym faszyzmem na polach Hiszpanii w latach 1936–1939 r.”, dyplomata.
Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiej, jako syn Izaaka. Od 1925 przebywał we Francji, gdzie został członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej. W latach 1936–1938 brał udział w hiszpańskiej wojnie domowej jako komisarz polityczny XIV Brygady oraz XIII Brygady im. Jarosława Dąbrowskiego, później w stopniu komisarza brygady był zastępcą komisarza V Korpusu.
Podczas II wojny światowej działał we francuskim ruchu oporu i nadal we Francuskiej Partii Komunistycznej. W 1944 został sekretarzem delegatury PKWN w Paryżu. W lipcu tego samego roku krótkotrwale pełnił funkcję chargé d’affaires w Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej we Francji. Od stycznia 1948 pełnił stanowisko I sekretarza ambasady RP w Paryżu. W 1948 powrócił do Polski i został dyrektorem wydziału personalnego CRS Samopomoc Chłopska w Warszawie. Od lipca 1952 był zastępcę redaktora pisma „Chłopska Droga”, od 1955 do 1957 kierownikiem Redakcji Literatury Masowo-Politycznej w wydawnictwie Książka i Wiedza.