Zaburzenie eksplozywne przerywane (ang. Intermittent explosive disorder, IED) – zaburzenie psychiczne charakteryzujące się nieproporcjonalnymi wybuchami gniewu w stosunku do sytuacji, która je sprowokowała (np. impulsywne krzyczenie sprowokowane przez stosunkowo błahe wydarzenia). Impulsywna agresja jest definiowana jako nieproporcjonalna i nierozmyślna reakcja na prawdziwą bądź postrzeganą jako prawdziwa prowokację. Niektóre jednostki obserwują zmiany emocjonalne poprzedzające wybuch agresji (np. napięcie emocjonalne, zmiany nastrojów, zmiany poziomów energii).
Zaburzenie jest obecnie sklasyfikowane w Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) wydawane przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne. Samo zaburzenie nie jest łatwe do zdefiniowania i często sugeruje istnienie chorób współistniejących, w szczególności zaburzeń dwubiegunowych. Jedna trzecia osób, u których zdiagnozowano IED zgłaszają krótkotrwałe wybuchy złości (trwające krócej niż godzinę), którym towarzyszą różne objawy fizjologiczne (pocenie się, jąkanie, ucisk w klatce piersiowej, skurcze, kołatanie serca).