W 1949 r. przyjął posadę kierownika działu ekonomicznego w Zakładach Galanteryjnych „Koliber” w Chełmży i założył tam z Janem Bocianem przyzakładowe Koło Sportowe „Unia”. W krótkim czasie Koło zostało przekształcone w Klub Sportowo-Turystyczny „Włókniarz”, natomiast sekcja żeglarska „Skarbowiec” została rozwiązana. Stanisław Lewandowski pracował w klubie jako trener, ale również startował jako zawodnik – w roku 1951 zdobył wicemistrzostwo Pomorza w klasie „Star”. W tym samym roku na mistrzostwach Polski uzyskał kwalifikacje do kadry narodowej w klasie jednoosobowej, a wraz z Feliksem Magerem wygrał na jachcie „Star” ogólnopolskie regaty „O Błękitną wstęgę Mamr”. Za to zwycięstwo klub „Włókniarz” otrzymał z CRZZ (Centralnej Rady Związków Zawodowych) w nagrodę dwa jachty kl. „H” (Hetka – poprzednik Omegi).

W tamtym okresie zaczął też sam budować jachty klasy „Cadet”. Cadety S. Lewandowskiego łatwo było rozpoznać, gdyż na dziobie miały znak słonia (sam Stanisław Lewandowski miał pseudonim „słoń”). Pod koniec lat 50. jako ceniony szkutnik brał udział w udoskonalaniu konstrukcji Cadeta, w których to pracach uczestniczyły również ośrodki żeglarskie w Warszawie, Poznaniu, Gdyni, Szczecinie.