thumb|upright|Kawaler Orderu Smoka w stroju orderowym. thumb|upright|Herb Władysława Jagiełły z insygniami kawalera Orderu Smoka thumb|upright|Herb thumb|upright|Herb kanclerza Szydłowieckiego (Kraków, Wawel) thumb|upright|Herb Ścibora ze Ściborzyc Zakon Smoka, daw. Order Smoka (węg. Sárkány Társaság, , ) – order ustanowiony w 1408 przez króla Węgier Zygmunta Luksemburczyka. Jego nosiciele tworzyli hermetyczny zakon rycerski. Order został ustanowiony po przegranej bitwie pod Nikopolis w obronie chrześcijaństwa dla wybranych arystokratów i monarchów. Od członków zakonu wymagano obrony wartości chrześcijańskich i walki z niewiernymi, głównie z zagrażającymi ówczesnej Europie muzułmańskimi TurkamiFlorescu and McNally, Dracula, Prince of Many Faces. pp. 40–2..
Zakon rozwijał się w 1. poł. XV w., głównie w niemieckich i włoskich krajach Cesarstwa Rzymskiego. Po śmierci jego fundatora (1437) popularność zakonu w Europie znacznie zmalała. Przetrwał on jednak w Królestwie Węgier jako order monarszy. Ponownie zyskał na znaczeniu po upadku Konstantynopola (1453), zyskując kolejnych członków, poza Węgrami gł. w Chorwacji, Serbii, Albanii i w Krajach Multańskich. O znaczeniu orderu w tym regionie przekonuje przydomek hospodara wołoskiego Włada III, który przybrał miano Dracula (rum.