Hipoteza wrodzonej biseksualności – hipoteza stanowiąca, że człowiek jest pierwotnie biseksualny, a inne orientacje seksualne rozwijają się wtórnie.
Odczuwanie przez część populacji popędu płciowego do osób tej samej płci, próbowano opisać i wytłumaczyć na różne sposoby, spierano się nad rolą natury i kultury w jego kształtowaniu. Jedną z propozycji wyjaśnienia tego zjawiska była hipoteza wrodzonej biseksualności. Głosi ona, że człowiek powstaje jako istota biseksualna i tak też przychodzi na świat. Dopiero później, w trakcie jego ontogenezy, może się rozwinąć orientacja homoseksualna bądź heteroseksualna. Jedna z nich zdobywa przewagę nad drugą i w ten sposób powstają zarówno hetero-, jak i homoseksualiści.
Sigmund Freud uważał, że orientacja homoseksualna z powodu braku akceptacji przez kulturę, między innymi przez cieszącego się autorytetem ojca i przez niezgodność z wartościami wyznawanymi przez obojga rodziców, ulega wyparciu. Nie dojdzie do niego, jeśli rozwijający się chłopiec nie zdoła pokonać lęku kastracyjnego związanego z pożądaniem matki. Odnośnie do kobiet Freud uważał jedynie, że trudniej niż mężczyznom przychodzi im przyjęcie, że mają potrzeby natury seksualnej.