Od początku lat dziewięćdziesiątych prof. dr Tadeusz Hołubowicz poszerzył jeszcze swoje zainteresowania badawcze o problemy ochrony środowiska. Prowadził doświadczenia nad wpływem emisji Huty Miedzi Głogów na wzrost drzew i skażenie owoców metalami ciężkimi.
Dorobek publikacyjny prof. dr T. Hołubowicza do 2005 roku liczył 346 pozycji z tego: 109 to oryginalne publikacje naukowe, oparte na wynikach własnych doświadczeń, 122 artykuły naukowe, przeglądowe i popularnonaukowe opublikowane w czasopismach zawodowych. Także jest autorem lub współautorem 14 monografii i podręczników akademickich, takich jak: Fizjologia roślin sadowniczych (II wydania, 1974, 1984), Uprawa roli i nawożenie roślin ogrodniczych (II wydania 1990, 1997), Sadownictwo (1995), Uprawa czereśni i wiśni (1995) oraz autorem skryptu "Sadownictwo" dla studentów Wydziału Rolniczego (II wydania 1993 i 1999). Jest promotorem 7 prac doktorskich, w tym dwóch obcokrajowców: z Egiptu i z Ukrainy.
Po przejściu na emeryturę prowadził działalność publikacyjną i dydaktyczną.