W latach 1922–1924 był słuchaczem III Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1924 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, otrzymał przydział do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko referenta w Oddziale Wyszkolenia. W czasie studiów oraz w trakcie służby sztabowej pozostawał oficerem nadetatowym 3 dywizjonu artylerii konnej w Wilnie. W kwietniu 1925 został przydzielony do Wojskowego Komisarza Kolejowego w Oddziale IV Sztabu Generalnego na stanowisko referenta. 3 maja 1926 awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 80. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1928 pełnił służbę w Oddziale IV Sztabu Głównego w Warszawie. Od 11 września 1931 do 10 września 1933 odbył praktykę liniową w 7 pułku artylerii lekkiej w Częstochowie na stanowisku dowódcy baterii. We wrześniu 1933 wrócił do Sztabu Głównego. Przez kolejnych sześć lat zajmował stanowisko kierownika Referatu Operacyjno-Transportowego (Samodzielnego Referatu Planów) w Szefostwie Komunikacji Wojskowych. 27 czerwca 1935 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 26. lokatą w korpusie oficerów artylerii.