Jan Szczyrek (ur. 23 grudnia 1882 w RopczycachAlicja Pacholczykowa, Jan Szczyrek, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XLVII, Warszawa-Kraków 2011, s. 553–556., zm. 7 marca 1947 w Warszawie) – polski dziennikarz, działacz i polityk socjalistyczny, radny Rady Miasta Lwowa, członek II kadencji Rady Narodowej RP, poseł Krajowej Rady Narodowej i Sejmu Ustawodawczego.
Życiorys Syn Michała i Marianny z domu Rymut. Był związany ze Lwowem. W okresie nauki szkolnej działał w kółkach samokształceniowych młodzieży socjalistycznej. Na przełomie XIX/XX wieku funkcjonował w redakcji lwowskiego pisma „Promień” (pismo poświęcone sprawom młodzieży szkolnej), którego redaktorem naczelnym był Aleksander Wieleżyński. Od 1902 był członkiem Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego. Przed 1914 był redaktorem dwutygodnika „Kolejarz” i współredaktorem dziennika „Głos” o charakterze socjalistycznym. Po wybuchu I wojny światowej uczestniczył w działaniach wojennych, w których odniósł rany i stracił prawą rękę.