Kolejnym argumentem przeciwko temu modelowi jest pokazanie przez Parkera w 1974 roku, że obszary wysokiego pola magnetycznego zostałyby wypchnięte na powierzchnię w czasie mniejszym od 108 lat, z uwagi na niższą gęstość takich obszarów od tych otaczającej plazmy.
Silne mieszanie plazmy w Słońcu Centralna temperatura Słońca rośnie z czasem wraz ze zużywaniem wodoru w rdzeniu, a razem z nią rośnie strumień neutrin 8B. Ezer i Cameron zasugerowali w 1968 roku, że mieszanie plazmy z różnych stref Słońca mogłoby utrzymać zawartość wodoru w centrum w pobliżu wartości początkowej. Aby osiągnąć zgodność z eksperymentem 37Cl, mieszanie takie musiałoby trwać przez całą historię Słońca i obejmować przynajmniej 60% jego masy. Nie są znane mechanizmy, które mogłyby dostarczać energię potrzebną do takiego mieszania.