Od 1984 zasiadał w Komitecie Patofizjologii Klinicznej PAN oraz w Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Naukowych przy Prezydium Rady Ministrów.
Od 1947 należał do Polskiego Towarzystwa Okulistycznego (w latach 1983–1986 był przewodniczącym zarządu głównego). W latach 1956–1981 był redaktorem naczelnym czasopisma naukowego Klinika Oczna (oficjalne pismo PTO). W 1985 - jako pierwszy w historii polski okulista - otrzymał honorowe członkostwo Deutsche Ophthalmologische Gesellschaft (Niemieckiego Towarzystwa Okulistycznego).
Autor opracowania "Objawy oczne w eponimach pediatrycznych" (1968), redaktor 3-tomowego podręcznika "Okulistyka współczesna" oraz autor "Encyklopedii objawów okulistycznych w zespołach układowych" (wyd. PZWL, 1973). Zainteresowania badawcze i kliniczne W. Orłowskiego dotyczyły m.in. schorzeń siatkówki.
Interesował się filatelistyką. Odznaczony m.in. Krzyżem Partyzanckim, Medalem za Warszawę 1939-1945, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, brązowym Medalem Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Przypisy
Bibliografia Krystyna Pecold, Profesor Witold Jan Orłowski 1918-1988, w: Klinika Oczna z 1991 roku, nr 93, s.