Tekle Hajmanot I (gyyz: ተክለ ሃይማኖት, co znaczy „Owoc wiary”, imię tronowe gyyz: ለዓለሰገድ Leal Sagad, czyli ten któremu kłaniają się potężni) (ur. 28 marca 1684; zm. 30 czerwca 1708) – cesarz Etiopii od 27 marca 1706 do 30 czerwca 1708 roku. Pochodził z dynastii salomońskiej. Był synem cesarza Jozuego I Wielkiego i cesarzowej Mariamauit. W historiografii etiopskiej często bywa określany jako Rygum Tekle Hajmanot, czyli „Wyklęty Tekle Hajmanot”.
Okoliczności wstąpienia na tron Tekle Hajmanot był początkowo przeznaczony na następcę tronu, przez swojego ojca cesarza Jozuego I Wielkiego. Około 1705 młody książę wszedł w spisek z wyznawcami kybat z Godżamu – Darmenem i Pawłem. Kościół etiopski był wówczas podzielony na dwa odłamy – kybat i teuahdo. Zwolennicy kybat chcieli obalić cesarza, jednak Jozue na wieść o spisku wezwał do siebie syna. Tekle Hajmanot z obawy przed reakcją ojca nie stawił się przed nim. Jednocześnie zaczął przygotowywać bunt przeciw niemu. W celu uniknięcia rozlewu krwi, Jozue I Wielki zrzekł się tronu. Tekle Hajmanot koronował się na cesarza w 1706 i za radą Darmena i Pawła przyjął wyznanie kybat. Na wieść o tym Jozue odwołał swoją abdykację i rzucił klątwę na syna. Następnie wybuchły zamieszki.