thumb|right|200px|Nagrobek Aleramo w klasztorze w Grazzano Badoglio, zawierający motyw mitologiczny - walczące bestie. Był restaurowany w XVI i XX wieku Aleramo (ur. w X wieku - zm. między 967 a 991 rokiem) – markiz Montferratu i Saluzzo na pewno od 938 do 967 z synem Wilhelmem II i być może między 967 a 991 razem z młodszym synem Otto I. Faktyczny założycieli dynastii Aleramitów, panującej w Montferracie do 1305 roku.

Był najstarszym synem Wilhelma I, trzeciego markiza Montferratu o prawdopodobnie frankijskich korzeniach, z pierwszego małżeństwa z nieznaną z pochodzenia kobietą. Jego ojciec zmarł między 961 a 967 rokiem, ale już w 938 roku król Włoch Hugo z Arles (wraz z synem-koregentem Lotarem II) przekazał władzę Aleramo. W dokumentach z 934 roku jest także wymieniany Aleramo, ale to prawdopodobnie inna osoba. W nieznanym momencie po tej dacie najstarszy syn Wilhelm II został jego koregentem. Z pewnością Wilhelma nie było wśród żywych, gdy jego młodszy brat Otto I w 967 roku objął władzę jako koregent lub samodzielnie. Między 967 a 991 rokiem nie jest jasne, czy Aleramo jeszcze rządził czy już nie żył. W 991 roku u władzy był już syn Otto, Wilhelm III.