Chłopiec z naszego miasta (org. Парень из нашего города) – radziecki film wojenny z 1942 roku w reż. Aleksandra Stolpera na podstawie sztuki Konstantina Simonowa pod tym samym tytułem.
Fabuła Tytułowy "chłopiec" to Siergiej Łukonin – młody robotnik żyjący w Saratowie (ZSRR) lat 30. XX w., który wstępuje do szkoły oficerskiej wojsk pancernych w odległym Omsku. Oznacza to rozłąkę z rodziną i przyjaciółmi, a przede wszystkim ukochaną Warią, która równocześnie wyrusza do szkoły aktorskiej w Moskwie. Siergiej jest zdolnym kadetem i choć nie zawsze słucha rozkazów, wyróżnia go inicjatywa i samodzielność w działaniu. Taka postawa podoba się jego przełożonym, którzy wraz z wybuchem wojny domowej w Hiszpanii decydują się wysłać go na front. W Hiszpanii Siergiej trafia do niewoli i ma zostać rozstrzelany, lecz dzięki przypadkowemu ostrzałowi artyleryjskiemu udaje mu się zbiec i ukryć. W ojczyźnie uznany zostaje ku rozpaczy ukochanej za zaginionego. Jednak podczas jednego z przedstawień teatralnych w którym bierze udział Waria, Siergiej zjawia się nieoczekiwanie cały i zdrowy. Znów są razem, pośród przyjaciół. Sielanka nie trwa jednak długo. Wkrótce Niemcy napadają na ZSRR, a Siergiej ponownie trafia na front. Podczas jednej z potyczek, dowodząc swoim czołgiem, zostaje ranny i trafia do szpitala.