Zmarł w 1950 roku na atak serca w drodze do ministerstwa w Warszawie, dokąd został wezwany po zamknięciu naboru na wrogą ideologicznie filologię angielską.
Profesor Krzyżanowski był wszechstronnie uzdolniony - pisywał epigramy w języku łacińskim, tłumaczył Marcjalisa i Szekspira (w jego przekładzie ukazały się m.in.Makbet w 1949 r. oraz Wieczór trzech króli w 1951), grał na fortepianie. Na łamach Czasu, Rzeczypospolitej i Prosto z mostu publikował często artykuły o treści popularnonaukowej i kulturalnej.
Pochowany na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu (4b / 10 / 26) Juliusz Krzyżanowski wyszukiwarka Grobonet.
Z powodu podobieństwa imion i roku urodzenia bywa mylony z Julianem Krzyżanowskim, polonistą i historykiem literatury polskiej.
Wybrane artykuły Żywa Łacina (system dr Rouse’a), w: Przegląd Klasyczny 1937, III 9-10, ss. 669-680. Żywa łacina, w: Prosto z Mostu. Tygodnik literacko-artystyczny, nr 44 (152) niedziela, 26 września 1937; s. 5. W liceum mówimy po łacinie i po grecku, w: Przegląd Klasyczny 1936, II 7-8, ss. 537-540.
Przypisy