Geologia Podstawowym budulcem terenów parku jest granodioryt, skała pochodzenia wulkanicznego. Oprócz współczesnych osadów i popiołów wulkanicznych, żadnych innych skał osadowych w parku się nie spotyka. Po przedarciu się lawy przez warstwę skał wulkanicznych, powstało szereg stratowulkanów. Tronador i związane z nim struktury są wynikiem aktywności wulkanicznej datowanej na wczesny plejstocen. Górujący nad jeziorami Todos los Santos i Llanquihue symetryczny stożek wulkanu Osorno stanowi punkt orientacyjny przy zachodnim wejściu do parku. Szczyt Osorno ma wysokość 2652 m. Osorno powstał na szczycie starego stratowulkanu La Picada, którego sześciokilometrowa kaldera jest w większości pogrzebana. Puntiagudo jest stratowulkanem, którego ostry szczyt wznosi się na 2493 m. Od Puntiagudo na północny wschód ciągnie się 18-kilometrowa szczelina, w której utworzyło się 40 niezwykłych bazaltowych kraterów. Pole wulkaniczne Cayutue La Vigueria składa się z około 20 stożków i maarów, z których największy jest wulkan Cayutue. Działalność Cayutue wypełniła depresję Cayutue i odseparowała jezioro Todos los Santos od ujścia Ralun. Wpływająca z tych wulkanów lawa jest bazaltowa i andezytowa. Ich aktywność jest najczęściej wybuchowa, a lawa ma wysoką lepkość.