Szczeżuja chińska (Sinanodonta woodiana (I. Lea, 1834)) – gatunek dużego, wschodnioazjatyckiego, słodkowodnego małża z rodziny skójkowatych. Gatunek inwazyjny – zawlekany z materiałem zarybieniowym rozprzestrzenia się w Azji, Europie i w Ameryce Środkowej. Największy gatunek małża występujący w wodach śródlądowych Europy.

Taksonomia Gatunek opisany przez I. Lea pod nazwą Symphynota woodiana, epitet gatunkowy honorował osobę, która zebrała i przesłała z Kantonu okazy muszli tego gatunku dla autora gatunku. Obecnie przypisany do rodzaju Sinanodonta. W Polsce znana pod nazwami szczeżuja chińska lub szczeżuja Wooda.

Cechy morfologiczne Muszla w zarysie prawie kolista, skrzydełko bardzo silnie zaznaczone, wierzchołki muszli przesunięte ku przodowi (znajdują się w 1/3 długości muszli). Część środkowa muszli bardzo silnie wybrzuszona. Muszla cienkościenna, krucha, staje się bardziej masywna u starszych osobników. Rzeźba wierzchołków w postaci silnych wybrzuszeń, przypominających rozchodzące się fale. Pierścienie przyrostów dobrze widoczne na powierzchni muszli. Wewnątrz muszla perłowa, może być pokryta nieregularnymi inkrustacjami, czasami występują półperły. Muszle mają zmienne ubarwienie, są koloru od ciemnobrunatnego do oliwkowozielonego. Jest to największy gatunek małża, spośród występujących w wodach śródlądowych Europy.