mały|Grób Kazimierza Marowskiego na cmentarzu Powązkowskim Kazimierz Marowski (ur. w 1871 w AndrychowieS. p. Kazimierz Marowski, zm. 19 stycznia 1926) – polski prawnik, karnista, sędzia, prokurator.
Życiorys Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uzyskał w 1894 stopień naukowy doktora praw. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej został urzędnikiem wymiaru sprawiedliwości. Pełnił funkcje sędziego śledczego, zastępcy prokuratora państwa, a z tej funkcji w 1910 c. k. minister sprawiedliwości mianował go na stanowisko prokuratora państwa. W 1913 habilitował się na podstawie pracy pt. Ochrona tajemnicy listowej ze szczególnym uwzględnieniem prawa karnego austriackiego, prowadził wykłady z zakresu prawa karnego na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości na początku istnienia II Rzeczypospolitej został pierwszym prokuratorem Sądu Najwyższego. Z tej funkcji w grudniu 1918 został mianowany szefem sekcji w Ministerstwie Sprawiedliwości (jego poprzednikiem był Józef Światopełk-Zawadzki).