thumb| Pałac w Połymii thumb|240px|Zabudowania gospodarcze folwarku thumb|240px|Ruina budynku gospodarczego folwarku Połymia (biał. Полымя; ros. Пламя; hist. Płamia) – wieś na Białorusi, w rejonie sieneńskim obwodu witebskiego, około 15 km na południe od Sienna i około 2 km na południe od Starej Bielicy. Siedziba sielsowietu bielickiego.
Identyfikacja Tutejszy majątek i wieś zwane były Bielica. Wraz z dokupionymi przez właścicieli kluczami Krupka i Hurzec, majątek liczył w sumie blisko 15 tysięcy hektarów. Właściciele zbudowali pałac będący ich siedzibą około 3 km na południe od centrum wsi Bielica. Z czasem na tym terenie rozrosły się inne wsie, w tym Nowa Bielica, Duża Bielica i Mała Bielica, w związku z tym Bielica zaczęła być nazywana Starą Bielicą, podobnie jak i siedziba właścicieli. Jednak wokół tej siedziby rozrosła się wieś (na mapach z lat 30. XX wieku jeszcze nie zaznaczana), która obecnie nazywa się Połymia (błr. płomień). Dlatego ruiny pałacu Stara Bielica znajdują się na terenie wsi Połymia.
Historia Pierwsze wzmianki o wsi Bielica pochodzą z 1551 roku. Po I rozbiorze Polski w 1772 roku Bielica, wcześniej należąca do województwa witebskiego Rzeczypospolitej, znalazła się na terenie powiatu sienneńskiego guberni witebskiej Imperium Rosyjskiego.