Tiepłochod nr 8 – stawiacz min typu Tiepłochod zbudowany dla Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego. W ostatnim roku I wojny światowej zdobyty przez Niemców, a po kapitulacji przekazany Estończykom. W Eesti merejõud służył jako „Mootortraaler Nr 10”, „Olew” i „Vaindlo”. Wraz z pozostałymi estońskimi jednostkami przejęty przez ZSRR w 1940 roku. Zezłomowany w 1948 roku.

Budowa i opis techniczny Okręt był trzecim stawiaczem min drugiej serii typu Tiepłochod. Zamówienie złożono w stoczni Björneborgs Mekanisk Verkstad w Björneborg. Stępka położona została w styczniu 1915 roku, wodowanie miało miejsce w sierpniu, a wejście do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego pod nazwą „Tiepłochod nr 8” (w skrócie „T-8”) 3 października.

Jego całkowita długość wynosiła 23,17 metra, szerokość 4,57 metra, zaś zanurzenie 1,52 metra. Wyporność standardowa wynosiła 45, a pełna 50 ton.

Okręt napędzany był przez 2 silniki określa je jako pół-wysokoprężne., każdy o mocy 50 KM, miał 2 śruby. Okręt mógł rozwinąć maksymalnie 7,5 węzłów. Zapas 2,2 tony paliwa pozwalał jednostce na pokonanie 400 mil morskich przy 6 węzłach.

Jednostka uzbrojona była w karabin maszynowy. Miała też możliwość zamontowania działa kalibru 47 lub 57 mm.