mały|291x291px|Tantra - ilustracja z muzeum Patan w Nepalu Tantra – rodzaj dzieła, właściwy dla tantryzmu śaktyjskiego, dźinijskiego i buddyjskiego. Tantra to tekst ezoteryczny, może zawierać zarówno opisy doktryny, jak i praktykPiotr Grzegorz Michalik, Studia Religiologica 44/2011, doi: 10.4467/20844077SR.11.003.0247, Ekstatyczne aspekty kultu jogiń w tradycji kaulów, str. 50 tantryzmu.
Źródłosłów i geneza Tantra znaczeniowo nawiązuje do pojęcia włókno. Genezy tych pism upatruje się wśród niebramińskich ascetów, zamieszkujących w miejscach kremacji zwłok.
W tantrach omawia się problematykę opętania i egzorcyzmowania.
Najwcześniejsze tantry zostały napisane w sanskrycie pomiędzy VI a X wiekiem n.e. Tantry są związane z hinduizmem, istnieje jednak duży zbiór tantr, które są fundamentalne dla buddyzmu wadżrajana a także dla dźinizmu. Społeczności, które odwołują się do tantr uważają je za objawienie ważniejsze niż Wedy. Religia tantryczna we wczesnym średniowieczu rozwijała się w Nepalu i Kaszmirze. Od XI wieku tantry wywierały istotny wpływ na hinduizm na terenie całych Indii.