Wdowieństwo Po śmierci męża Elżbieta zamieszkała w Modrzu niedaleko Poznania, stanowiącym jej oprawę wdowią, gdzie zmarła w piątek po oktawie Objawienia Pańskiego, tj. 16 stycznia 1265. Według Długosza została pochowana w katedrze poznańskiej. Przekaz ten, mimo że niewspółczesny, uznawany jest za wiarygodny. Na jego korzyść przemawiają bowiem: nieduża odległość miejsca śmierci od katedry, a także wcześniejszy pochówek w niej Przemysła I. Informując o śmierci Elżbiety, Długosz scharakteryzował ją jako „kobietę rzadkiej pobożności i świętości, hojną i życzliwą wobec Kościoła Bożego i osób duchownych”.
Genealogia
Henryk I Brodatyur. zap. 1165–1170zm. 19 III 1238 Jadwiga Śląskaur. zap. 1178–1180zm. 14 X 1243 Przemysł Ottokar Iur. ok. 1155zm. 15 XII 1230 Konstancja węgierskaur. ok. 1180zm. 6 XII 1240 Henryk II Pobożnyur. zap. 1196–1202/1204zm. 9 IV 1241 Anna Przemyślidkaur. zap. 1201–1204zm. 26 VI 1265
Przemysł Iur. 5 VI 1220–4 VI 1221zm. 4 VI 1257OO 1244 Elżbieta wrocławskaur. zap. 1224–1232zm. 16 I 1265 Konstancja ur. 1245–1248 zm. 10 X 1281 Eufrozyna ur. ok. 1250 zm. zap. 17 II 1298 Anna ur. 1253 zm. zap. 19 V po 1295 Eufemia ur. 1253 zm. 5 IX 1298 Przemysł II ur. 14 X 1257 zm.