Iwan Siemionowicz Luby (ros. Ива́н Семёнович Лю́бый, ur. 23 lutego 1904, zm. 1963) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, generał porucznik, szef Głównego Zarządu Budownictwa Wojskowego NKWD ZSRR (1939-1941), szef Zarządu Wojsk NKWD Ochrony Tyłów 3 Frontu Białoruskiego (1944-1945).

Życiorys Rosjanin, od 15 grudnia 1923 w Armii Czerwonej, od września 1924 do września 1926 elew Kijowskiej Szkoły Piechoty Armii Czerwonej, od czerwca 1925 w WKP(b). Od września 1926 w wojskach pogranicznych OGPU, początkowo w Odessie, później w Mohylowie Podolskim, od listopada 1933 do marca 1935 kursant Wyższej Pogranicznej Szkoły OGPU/NKWD, od 7 maja 1935 do 4 lipca 1937 instruktor wydziału operacyjnego Zarządu Ochrony Pogranicznej i Wewnętrznej NKWD Ukraińskiej SRR, od 3 kwietnia 1936 kapitan. Od 4 lipca do 3 października 1937 szef wydziału sztabu 24 Oddziału Pogranicznego NKWD w Mohylowie Podolskim, od 3 października 1937 do 8 marca 1939 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego, 9 marca 1939 awansowany na kombriga, od 8 marca 1939 do 26 lutego 1941 szef Głównego Zarządu Budownictwa Wojskowego NKWD ZSRR, od 4 czerwca 1940 generał major.