Monasterskie cerkwie były nadal czynne.
W 1828 monaster w Diwnogorju ponownie został otwarty, a klasztor w Korotojaku został jego placówką filialną. W XIX w., do 1860, we wspólnocie klasztornej doszło do sporów wewnętrznych, mnisi byli również skonfliktowani z miejscową ludnością, która chciała, by cerkiew Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej była jak dotąd świątynią parafialną. Od 1831 monaster był ośrodkiem kultu ikony maryjnej, która według cerkiewnej tradycji została odnaleziona w pobliskim uroczysku Bolszyje Diwy. Kompleks monasterski został znacząco rozbudowany.
Monaster funkcjonował do 1924, gdy został zlikwidowany i zaadaptowany początkowo na dom wypoczynkowy, a następnie na sanatorium. W 1988 w kompleksie klasztornym urządzono muzeum. Ostatecznie zrujnowany kompleks monasterski został zwrócony w 1997 Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu.
Monaster jest ośrodkiem kultu Sycylijskiej Ikony Matki BożejСвято-Успенский Дивногорский мужской монастырь..
Przypisy
Kategoria:Eparchia woroneska Diwnogorje