Rola Brendy Last w melodramacie Garść prochu (A Handful of Dust, 1988) według powieści Evelyna Waugha przyniosła jej nagrodę filmową „London Evening Standard” dla najbardziej obiecującej debiutantki.
Roman Polański zaangażował ją do roli Fiony w dramacie psychologicznym Gorzkie gody (1992) z Hugh Grantem, Emmanuelle Seigner i Peterem Coyote’em. W komedii romantycznej Mike’a Newella Cztery wesela i pogrzeb (1994) według scenariusza Richarda Curtisa u boku Hugh Granta i Andie MacDowell wystąpiła w roli Fiony, za którą otrzymała nagrodę filmową „London Evening Standard” dla najlepszej aktorki i nagrodę BAFTA dla najlepszej aktorki w roli drugoplanowej.
Uznanie krytyki, nominację do Oscara dla najlepszej aktorki, Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym i Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej zdobyła dzięki kreacji Katharine Clifton w melodramacie wojennym Angielski pacjent (The English Patient, 1996) z Ralphem Fiennesem i Willemem Dafoe. W 1997 została wybrana przez magazyn „People” jako jedna z 50 najpiękniejszych ludzi świata. Wystąpiła jako Annie MacLean w melodramacie Roberta Redforda Zaklinacz koni (The Horse Whispere, 1998). W komedii Słodycz zemsty (Sweet Revenge, 1998) z udziałem Heleny Bonham Carter i Sama Neilla została obsadzona w roli Imogen Staxton-Billing.