Stanisław Zieliński (ur. 7 maja 1875 w Wilnie, zm. 19 stycznia 1954 w Warszawie) – polski prawnik, adwokat, konsul generalny RP w Berlinie, poseł na Sejm III kadencji w II RP z ramienia Stronnictwa Narodowego, kierownik wydziału wschodniego Sekcji Politycznej Departamentu Spraw Zagranicznych Delegatury Rządu na KrajWaldemar Grabowski, Polska Tajna Administracja Cywilna 1940–1945, Warszawa 2003, s. 280..

Życiorys thumb|Grób prawnika Stanisława Zielińskiego na Cmentarzu Powązkowskim Ukończył studia prawnicze, uzyskując tytuł naukowy doktora praw. Pracował w dyplomacji jako konsul generalny RP w BerlinieM.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1083 „za długoletnią i owocną pracę obywatelską i społeczno-narodową”.. W latach 1930–1935 był posłem Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji.

Od 18 do 26 września 1933 pełnił funkcję zastępcy strony cywilnej w procesie przed Sądem Okręgowym w Sanoku, o zabójstwo Jana Chudzika, działacza narodowego zastrzelonego 14 maja 1933 w Brzozowie (wyznaczyli go żona zamordowanego, Janina i ranny w zamachu mjr Władysław Owoc);