Księga stopni (po syryjsku: ܟܬܒܐ ܕܡܣ̈ܩܬܐ, , lt. Liber Graduum) jest anonimowym zbiorem 30 rozważań (mêmrê, ܡܐܡ̈ܖܐ) oraz wstępu (mamlla) syryjskiego autora dotyczących życia ascetycznego i stopni (syr. masqāṯâ) na drodze do niebiańskiego miasta Chrystusa. Mihály Kmoskó wydał wersję krytyczną w 1926 nadając jej tytuł łaciński Liber Graduum. Dokładna data powstania tego dzieła nie jest znana, lecz szacuje się ją pomiędzy połową IV w. a rokiem 430. Miejsce powstania można określić na podstawie informacji zawartych w Rozważaniu trzydziestym, gdzie autor zwraca się do swojej wspólnoty chrześcijańskiej niedaleko rzeki Mały Zab (obecnie w Iraku) w czasie panowania Perskiego.
Forma i treść Tekst zawiera wiele agrafa, czyli słów Jezusa nie zapisanych w ewangeliach kanonicznych. Rozważania nie posiadają jednolitej formy ani długości: część jest rozbudowaną egzegezą Pisma, kazaniem, rozważaniem. Tym co jednoczy całość dzieła jest temat życia ascetycznego. Pierwsza część rozważań dotyczy rozróżnienia między chrześcijanami na dwie grupy. Pierwsza jest grupą Doskonałych (ܓܡܝ̈ܖܐ, gmîrê), którzy przestrzegają bardziej rygorystycznych Większych przykazań.