Wiatr ze wschodu (ros. Ветер с востока, Wietier s wostoka) – radziecki dramat filmowy z 1940 roku w reżyserii Abrama Rooma. Obraz ma charakter propagandowy; powstał, by przekonywać do zasadności inwazji ZSRR na terytorium II Rzeczypospolitej 17 września 1939 roku. Zasadność tę upatrywał w potrzebie ochrony ludności zachodniej Ukrainy i zachodniej Białorusi.
Dzieje filmu W listopadzie 1939 roku wydawana we Lwowie komunistyczna gazeta „Czerwony Sztandar” poinformowała o przygotowywaniu w ZSRR filmu o „życiu pracujących zachodniej Ukrainy pod jarzmem polskich panów” według scenariusza Aleksandra Dubrowskiego i Wasyla Kuczera, w reżyserii Abrama Rooma, w oparciu „o fakty i materiały podane przez doradcę artystycznego – Wandę Wasilewską”.
Nie ma informacji czy film został pokazany w Polsce po wejściu Armii Czerwonej. Po ustanowieniu władzy ludowej obowiązywał ścisły zakaz wyświetlania ze względu na jego jednoznacznie antypolski wydźwięk. Pierwszy publiczny pokaz odbył się w listopadzie 1986 roku.