Richard Frąckowiak urodził się w roku 1950 w Londynie. Uczył się języka polskiego w domu, a następnie w porannych polskich szkołach sobotnich (żartuje, że mówi językiem „staropolskim”). O studiach medycznych zaczął myśleć w wieku 14–15 lat, pod wpływem lekarza domowego – samotnego Polaka, również uczestnika powstania warszawskiego, który chętnie odwiedzał rodzinę Frąckowiaków. Często dzielił się on wstrząsającymi wspomnieniami ze szpitali powstańczych, co imponowało chłopcu.
W szkole Richard Frąckowiak lubił lekcje biologii, chemii i fizyki. Po bardzo dobrze zdanych egzaminach rozpoczął studia medyczne w Cambridge (Peterhouse), a następnie studiował przez trzy lata na University College London (UCL). Bardzo wcześnie zafascynowały go problemy mózgu.
Praca zawodowa Po zakończeniu studiów był nadal związany z UCL, gdzie zajmował się przede wszystkim neurologicznymi technikami badawczymi (zob. tomografia komputerowa, spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego, obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) W roku 1979 został włączony do badań w Medical Research Council, wykonywanych w londyńskim Hammersmith Hospital z użyciem instalowanego w tym czasie, jednego z pierwszych w Wielkiej Brytanii, skanera pozytonowej tomografii emisyjnej (PTE). Pracami kierował prof.