Fluorowodorek kryptonu, HKrF – nieorganiczny związek chemiczny kryptonu, wodoru i fluoru. Istnienie stabilnej cząsteczki HKrF zostało przewidziane na drodze modelowania, a następnie związek został otrzymany przez zespół fińskich chemików kierowany przez Markku Räsänena w 2001 roku (wyniki badań opublikowano w roku kolejnym). Związek nie został wyizolowany w postaci czystej i był badany metodami obliczeniowymi oraz spektroskopowymi w matrycy z zestalonego kryptonu.

Otrzymywanie Związek został uzyskany za pomocą fotolizy fluorowodoru uwięzionego w matrycy kryptonowej, w efekcie której zaobserwowano dwuetapowy proces powstawania HKrF. Po ogrzaniu matrycy do 13–16 K tworzył się on przy udziale par H + F blisko uwięzionych w matrycy kryptonu, natomiast w temperaturze powyżej 24 K tworzyły się nowe cząsteczki tego związku w związku ze zwiększoną mobilnością atomów fluoru i wodoru w opisywanej matrycy Kr. Dowodem powstawania wiązań chemicznych było pojawienie się pasm absorpcyjnych odpowiadających ich drganiom: ~415 cm⁻¹, ~650 cm⁻¹ i ~1950 cm⁻¹.