Sąd ziemski sandomierski na skutek niestawienia się Jana na kolejne terminy rozstrzyga sprawę po myśli opata i nakazuje woźnemu Mrzewli wyegzekwować od Jana wyżej wymienioną sumę (ib. 1863) 1465 mimo usprawiedliwień Jana Parkoszowica z Motycz, że jego nieobecność spowodowana była chorobą, sąd ponownie zarządza egzekucję wyżej wymienionej sumy przez woźnego Malatkę na dobrach Jana (Teki Naruszewicza XX 1) 1465 papież Paweł II na prośbę opata poleca sądowi komisarycznemu z Jakubem kustoszem przemyskim rozstrzygnąć spór między klasztorem świętokrzyskim a Janem Parkoszowicem z Czartkowic i Janem ze Sławoszewic (Swaschouicze) o ewikcję sumy posażnej 100,5 grzywny Beaty żony Jana z Żurawicy ciążącej na wsi Janowice. Sąd rozstrzyga sprawę po myśli opata 1466 sąd ziemi sandomierskiej nakłada wieczne milczenie na Śmiechnę żonę Bartosza z Boksic w sprawie posagu jej matki Beaty, to znaczy 100,5 grz., za które kupiono 1/3 części Janowic, zwanej Frankowskie, oraz źreb zwany Opatlik, o które wiodła spór z Maciejem, a następnie Michałem, opatami klasztoru świętokrzyskiego (Teki Naruszewicza XX 69) 1470-80 wieś należy do klasztoru świętokrzyskiego, kupił ją w 1430 r. Według autorów słownika informacja Długosza o kupnie przez klasztoru Janowic w 1430 r. zapewne jest pomyłką. To samo najpewniej dotyczy wzmianki J.