Od 27 lutego do 26 kwietnia 1941 zastępca szefa Wydziału 1 NKGB ZSRR, od 26 kwietnia do 15 sierpnia 1941 zastępca ludowego komisarza bezpieczeństwa państwowego Estońskiej SRR, od 15 sierpnia 1941 do sierpnia 1942 I zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych Estońskiej SRR; faktycznie działał wówczas w Astrachaniu, Saratowie i na Kaukazie Północnym. Od 12 sierpnia 1942 do 21 maja 1943 szef Wydziału 3 Zarządu Transportowego NKWD ZSRR, od 14 lutego 1943 komisarz bezpieczeństwa państwowego, od 21 maja 1943 do 22 września 1947 szef Wydziału 3 Zarządu 3 NKGB/MGB ZSRR/Zarządu Transportowego MGB ZSRR (od 9 lipca 1945 w stopniu generała majora), następnie w rezerwie, 29 grudnia 1947 zwolniony.
23 listopada 1954 pozbawiony stopnia generalskiego "za zdyskredytowanie się podczas pracy w organach bezpieczeństwa".
W lipcu 1939 na polecenie Berii zamordował żonę ambasadora ZSRR w Chinach Iwana Bowkun-Ługańca.
Odznaczenia Order Lenina (30 kwietnia 1946) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie - 26 kwietnia 1940 i 3 listopada 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (19 sierpnia 1944) Order Czerwonej Gwiazdy (28 sierpnia 1937) Order „Znak Honoru” (20 września 1943) Odznaka "Honorowy Funkcjonariusz Czeki/GPU (XV)" (25 kwietnia 1934) I 4 medale.