Iłłarion Nikiforowicz Iwaszczenko (ros. Илларион Никифорович Иващенко, ur. 1901 we wsi Rosli w guberni czernihowskiej, zm. w październiku 1977 w Moskwie) – radziecki funkcjonariusz organów bezpieczeństwa, pułkownik, I zastępca ludowego komisarza/ministra spraw wewnętrznych Białoruskiej SRR (1943-1948).
Życiorys Z pochodzenia Rosjanin. W 1918 skończył 6 klas szkoły wiejskiej we wsi Fiedorowka w guberni akmolińskiej, od marca 1920 był członkiem RKP(b). Jesienią 1919 walczył w oddziale partyzanckim, od października 1919 do grudnia 1921 służył w Armii Czerwonej, od grudnia 1921 do grudnia 1924 był funkcjonariuszem gubernialnego oddziału Czeki w Akmole (obecnie Astana), od grudnia 1924 do grudnia 1928 pracował w powiatowym oddziale GPU w Kokczetawie. Od września 1928 do kwietnia 1929 pracował w okręgowym oddziale GPU w Akmole, a od kwietnia 1929 do września 1931 w Pełnomocnym Przedstawicielstwie OGPU przy Radzie Komisarzy Ludowych Kazachskiej ASRR, od września 1931 do listopada 1933 był szefem rejonowego oddziału GPU w Iwanowskim Obwodzie Przemysłowym, a od listopada 1933 do marca 1934 słuchaczem kursów kadry kierowniczej przy Centralnej Szkole OGPU ZSRR. Od marca 1934 do maja 1937 szef Miejskiego Oddziału GPU/NKWD w Rybińsku, od 23 lutego 1936 starszy porucznik bezpieczeństwa państwowego.