Po wojnie, w stopniu porucznika, pełnił służbę Centralnej Szkole Kawalerii w Grudziądzu i 26 pułku ułanów w Baranowiczach. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 181. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W grudniu 1924 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko referenta w Oddziale Ogólnym. 20 lipca 1925 został przydzielony do macierzystego 26 pułku ułanów z jednoczesnym przeniesieniem służbowym na okres trzech miesięcy do 82 pułku piechoty w Brześciu celem praktycznego zapoznania się z organizacją, uzbrojeniem i regulaminami piechoty. 3 listopada 1925 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza VI Kursu Normalnego. 28 października 1927, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego w Warszawie. 24 lipca 1928 otrzymał przeniesienie służbowe do Biura Inspekcji Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych w Warszawie. Od 1 stycznia 1932 był słuchaczem sześciomiesięcznego III Oficerskiego Kursu Unitarnego Broni Pancernych w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie. 9 grudnia 1932 został przeniesiony z GISZ do 3 pułku pancernego w Modlinie.