Aleksandr Iwanowicz Guljew (ros. Александр Иванович Гульев, ur. 1901 w mieście Bachmut, zm. we wrześniu 1984 w Moskwie) – generał major, funkcjonariusz NKWD/MWD ZSRR.
Życiorys Rosjanin, 1913 skończył szkołę podstawową, pracował m.in. przy budowie elektrowni, od lutego 1918 w Armii Czerwonej, od stycznia 1921 do listopada 1922 na kursach piechoty Armii Czerwonej we Władykaukazie. Od maja 1925 członek RKP(b)/WKP(b), 1928-1931 dowódca dywizjonu artylerii, od stycznia 1931 służył w wojskach pogranicznych OGPU. Od maja do października 1937 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie, później oficer wojsk NKWD, szef sztabu szkoły wojsk NKWD w Charkowie, od 20 kwietnia 1938 pułkownik, od 8 marca 1939 do 26 lutego 1941 szef Głównego Zarządu NKWD ZSRR Wojsk Ochrony Obiektów Kolejowych, 9 marca 1939 awansowany na kombryga, 29 kwietnia 1940 na komdiwa, a 4 czerwca 1940 na generała majora. Od 26 lutego do 31 lipca 1941 szef Głównego Zarządu Wojsk NKWD ZSRR Ochrony Obiektów Kolejowych i Szczególnie Ważnych Obiektów Przemysłowych, od października 1941 do maja 1942 szef Grupy Operacyjnej Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych NKWD ZSRR, od 11 maja 1942 do 16 października 1943 komendant Wyższej Szkoły Wojsk NKWD ZSRR.