Boris Dawydowicz Berman (ros. Бори́с Давы́дович Бе́рман, ur. we wsi Andrianowka k. Czyty, zm. 22 lutego 1939 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, komisarz bezpieczeństwa państwowego III rangi, ludowy komisarz spraw wewnętrznych Białoruskiej SRR (1937–1938).

Życiorys Urodzony w rodzinie żydowskiej, był bratem Matwieja Bermana. Do 1917 uczył się w szkole miejskiej w Czycie, później pracował w składzie drewna i w sklepie.

Od maja 1918 był szeregowym Polowej Komendantury Czerwonej Gwardii; powrócił do rodzinnej wsi i tam ukrywał się przed białymi. Od ojca otrzymał paszport, dzięki czemu wyjechał do Mandżurii. Pracował w warsztacie produkującym ławki, jednocześnie uczył się u studenta Grossmana, przygotowującego go do zaliczenia 7 klas gimnazjum. W 1919 został zmobilizowany przez białych i służył jako szeregowy w służbie ochrony Kolei Wschodniochińskiej.

W grudniu 1920 przeniósł się do Czyty, po czym wyjechał do brata do Semipałatyńska, gdzie od stycznia do lutego 1921 był sekretarzem agitacyjno-propagandowym Semipałatyńskiego Komitetu Gubernialnego RKP(b).