Jan Kanty Włodzimierz Budzianowski (ur. 17 października 1896 w Birczy, zm. 5 października 1936 w Warszawie) – major żandarmerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 17 października 1896 w Birczy, w ówczesnym powiecie dobromilskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Karola. Przed I wojną światową był członkiem Związku Strzeleckiego, a w czasie wojny walczył w szeregach 2 pułku piechoty Legionów Polskich. W 1918 roku organizował Polską Organizację Wojskową w Tarnopolu. W listopadzie tego roku został aresztowany przez Ukraińców. Po ucieczce z obozu internowanych wstąpił do Wojska Polskiego i walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie na wojnie z bolszewikami.
1 czerwca 1921 roku, w stopniu rotmistrza, pełnił służbę w 6 dywizjonie żandarmerii polowej etapowej, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 6 dywizjon żandarmerii we Lwowie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 50. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Do 1927 roku służył w 6 dywizjonie żandarmerii. W 1923 roku zajmował stanowisko oficera do szczególnych poruczeń. Z dniem 15 października 1924 roku został odkomenderowany na pięć miesięcy do 9 dywizjonu żandarmerii w BrześciuDz. Pers. MSWojsk. Nr 103 z 2 października 1924 r., s. 570..