Konstantin Iwanowicz Rakutin (; ur. we wsi Nowinki w guberni włodzimierskiej, zm. 7 października 1941 k. wsi Siemlowo w obwodzie smoleńskim) – radziecki dowódca wojskowy, generał-major, Bohater Związku Radzieckiego (1990).
Życiorys Rosjanin, w 1917 skończył szkołę realną w Niżnym Nowogrodzie, pracował w miejscowym komitecie wykonawczym, od lipca 1919 żołnierz Armii Czerwonej. W grudniu 1919 skończył kursy piechoty czerwonych dowódców w Tambowie, brał udział w wojnie domowej w Rosji jako pomocnik komisarza szkoły wojskowej 9 Pułku Nadwołżańskiego, pomocnik dowódcy kompanii 473 Pułku Strzelców w 53 Dywizji Strzelców Frontu Zachodniego, w 1920 uczestniczył w kampanii polskiej, w sierpniu 1920 jako żołnierz 4 Armii został internowany w Prusach Wschodnich, w 1921 wrócił do Rosyjskiej FSRR.
Od 1921 jako dowódca kompanii walczył na Dalekim Wschodzie z białymi i z Japończykami (Marsz Chabarowski), w lutym 1922 wyróżnił się podczas ataku na wieś Wołoczajewki, w którym został ranny.