Ponadto radar H2S nie był zwykle włączony przez cały czas lotu, a tylko przy zbliżeniu się do celu, ponieważ alianci zdawali sobie sprawę, że niemieckie myśliwce miały urządzenia („Naxos”), które mogły naprowadzić je na jego emisję.
Podobny system działek strzelających ukośnie do góry wprowadzono podczas wojny na myśliwcach nocnych japońskich Nakajima J1N.
Przykładowe instalacje Dornier Do 217N: 4 działka 20 mm MG 151/20 Focke-Wulf Fw 189: 1 działko 20 mm MG 151/20 (używany głównie na froncie wschodnim) Heinkel He 219: 2 działka 30 mm MK 108 Junkers Ju 88C/G: 2 × 20 mm MG 151/20 Junkers Ju 388J: 2 × 30mm MK 108 Messerschmitt Bf 110G-4: 2 działka 20 mm MG FF/M Messerschmitt Me 262B-2: 2 działka 30 mm MK 108 Focke-Wulf Ta 154: 2 × 30 mm MK 108
Przypisy
Bibliografia
Gebhard Anders: History of the German Night Fighter Force 1917–1945 (1979) Freeman Dyson: A Failure of Intelligence, Technology Review (Lis-Gru 2006) Peter Hinchliffe: Luftkrieg bei Nacht 1939–1945, Motorbuch Verlag.
Kategoria:Niemieckie działka lotnicze Kategoria:Taktyka walki powietrznej Kategoria:Luftwaffe