Z Iranu został z jednostką przeniesiony do Palestyny, gdzie w 1942 zwiedził Jerozolimę.
Od 20 czerwca 1943 do 9 maja 1945 służył w kompanii ratowniczej, która zajmowała się ewakuowaniem rannych i dowożeniem amunicji. Walczył pod Monte Cassino i Bolonią. W marcu 1946 przebywał w Rzymie. Był na audiencji u papieża Piusa XII. Po zakończeniu wojny stacjonował w kompanii wartowniczej w brytyjskiej strefie okupacyjnej w Niemczech. Następnie do końca 1946 przebywał w Wielkiej Brytanii. Przez okres okupacji żona Zofia poszukiwała męża przez Szwajcarski Czerwony Krzyż. Dzięki tej instytucji dowiedziała się, że jej mąż żyje i poznała jego wojenne losy.
Powrót do Polski (1947-1987) W 1947 wrócił do Polski (do Poznania). Pracował do emerytury jako urzędnik w PZU. Należał do Towarzystwa Byłych Żołnierzy i Przyjaciół 15 Pułku Ułanów Poznańskich, Stowarzyszenia Żołnierzy spod Monte Casino oraz do ZBoWiDu. W 1972 roku za udział w powstaniu wielkopolskim został awansowany do stopnia podporucznika.
Zmarł 20 sierpnia 1987 roku.