thumb|240px|Serdżilla – ruiny osady thumb|240px|Serdżilla – plan ruin osady
Serdżilla, Sardżila (arab. سرجيلا, Sarjīlā) – opuszczona wczesnobizantyjska osada w północno-zachodniej części Syrii pomiędzy Aleppo i Idlibem; najlepiej zachowana osada z tzw. Martwych Miast wpisanych w 2011 roku na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Położenie Serdżilla leży w północno-zachodniej części Syrii, ok. 60 km od Aleppo, w regionie wokół Dżabal az-Zawijja w południowej części górzystego regionu Masywu Wapiennego pomiędzy dolinami rzek Nahr Afrin i Orontes na zachodzie a płaskowyżem Aleppo i płaskowyżem Idlib na wschodzie.
Historia Serdżilla jest najlepiej zachowaną osadą z tzw. Martwych Miast – osad założonych ok. I wieku i opuszczonych z niewiadomych przyczyn w okresie od VII do X wieku. „Martwe Miasta” czerpały zyski z międzynarodowego handlu oliwą. Lata ich świetności przypadają na V-VI wiek, kiedy to w regionie żyło 300 tys. ludzi w ok. 700 osadach. Od połowy VI wieku region dotknęła seria niekorzystnych wydarzeń – najazdy Sasanidów, epidemie dżumy (np. dżuma Justyniana), susze i głód. Większość osad, w tym Serdżilla, zostały opuszczone w VII wieku. Gdy Arabowie podbili ten teren, centrum polityczne regionu przeniosło się z Antiochii do Damaszku, główne szlaki handlowe się przesunęły, a osady straciły główne źródło dochodów.